Είμαι κοντή, χοντρή. Είμαι Αλβανίδα, Ρωσίδα, Τουρκάλα. Είμαι λεσβία, μπάι. Είμαι μαύρη, κίτρινη, άσπρη. Είμαι γυναίκα, άνδρας. Έχω κάποια αναπηρία. Πιστεύω σε διαφορετικό Θεό. Γιατί πρέπει να τιμωρούμαι γι αυτό;
Δεν θέλω να αναφερθώ σε στερεότυπα και προκαταλήψεις. Δεν θέλω να αναφερθώ στο τι είναι "φυσιολογικό" ή όχι. Θέλω να μιλήσω για τα συναισθήματα μου. Να σας περιγράψω πως νιώθω κάθε φορά που κάποιος εκεί εξώ με δείχνει με το δάχτυλο του, με κοιτάζει περίεργα, με κοροϊδεύει. Κάθε φορά που κάποιος με βρίζει, με απειλεί, με χτυπάει. Κλείνομαι στο εαυτό μου και στο σπίτι μου. Νιώθω μόνη μου. Ξέρετε τι είναι να νιώθεις μόνος σου; Να μην έχεις κάποιον δίπλα σου; Να κλαις και να πονάς; Να ντρέπεσαι; Γιατι; Επειδή είμαι διαφορετική από εσάς; Δεν ξέρω τι είναι σωστό ή λάθος, "φυσιολογικό" ή όχι, καλό ή κακό. Ξέρω, όμως, ότι όλοι είμαστε άνθρωποι και είμαστε ίσοι. Ζούμε σε μια περίοδο πολύ δύσκολη και πρέπει να είμαστε όλοι ενωμένοι. Το μίσος καλλιεργείται πολύ εύκολα, αλλά δεν μας συμφέρει. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που μας ωθούν σε τετοιες συμπεριφορες αλλά γιατί τους αφήνουμε. Γιατί; Γιατί να μισούμε κάποιον για κάτι που κατά τύχη δεν είμαστε; Γιατί να πληγώνουμε κάποιον μόνο και μόνο επείδη διαφέρει από εμάς; Βλέπω παιδιά, μικρά παιδιά, να μη θέλουν να πάνε σχολείο. Ακόμα κι όταν πάνε, να περιφέρονται στην αυλή του σχολείου μόνα τους ενώ οι συμμαθητές σου παίζουν λίγο πιο δίπλα. Παιδιά να κλαίνε γιατί τα κορόιδεψε ο Νίκος, η Μαρία και ο κάθε Νίκος και Μαρία. Παιδιά να τα κακομεταχειρίζονται. Μικρά παιδιά, αθώες ψυχές που έτυχε να γεννηθούν σε άλλη χώρα. Να είναι εύσωμα, κοντά ή να έχουν κάποια πάθηση. Να πιστεύουν σε άλλη θρησκεία. Γιατί πρέπει να βάζουμε ταμπέλες, να μπαίνουμε σε κατηγορίες; Πως μπορείς και κοιμάσαι όταν ένας άνθρωπος πονάει ψυχικά ή σωματικά εξαιτίας σου; Όταν ένας άνθρωπος έχει πάψει να αγαπάει τον εαυτό του συνέπεια των πράξεων ή των λέξεων σου; Θα το έκανες αυτό αν έβαζες έστω και λίγο τον εαυτό σου στη θέση του, τα παιδιά ή τα αδέρφια σου; Είναι πολύ δύσκολο να αγαπάμε πραγματικά τον άλλον και να μην τον ζηλεύουμε. Είναι για τους δυνατούς και τους θαρραλέους. Για όλες τις επόμενες φορές που το μίσος θα θέλει να σε κυριεύσει, σκέψου: ούτε καλύτερος, ούτε χειρότερος...απλά διαφορετικός.
Δεν θέλω να αναφερθώ σε στερεότυπα και προκαταλήψεις. Δεν θέλω να αναφερθώ στο τι είναι "φυσιολογικό" ή όχι. Θέλω να μιλήσω για τα συναισθήματα μου. Να σας περιγράψω πως νιώθω κάθε φορά που κάποιος εκεί εξώ με δείχνει με το δάχτυλο του, με κοιτάζει περίεργα, με κοροϊδεύει. Κάθε φορά που κάποιος με βρίζει, με απειλεί, με χτυπάει. Κλείνομαι στο εαυτό μου και στο σπίτι μου. Νιώθω μόνη μου. Ξέρετε τι είναι να νιώθεις μόνος σου; Να μην έχεις κάποιον δίπλα σου; Να κλαις και να πονάς; Να ντρέπεσαι; Γιατι; Επειδή είμαι διαφορετική από εσάς; Δεν ξέρω τι είναι σωστό ή λάθος, "φυσιολογικό" ή όχι, καλό ή κακό. Ξέρω, όμως, ότι όλοι είμαστε άνθρωποι και είμαστε ίσοι. Ζούμε σε μια περίοδο πολύ δύσκολη και πρέπει να είμαστε όλοι ενωμένοι. Το μίσος καλλιεργείται πολύ εύκολα, αλλά δεν μας συμφέρει. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που μας ωθούν σε τετοιες συμπεριφορες αλλά γιατί τους αφήνουμε. Γιατί; Γιατί να μισούμε κάποιον για κάτι που κατά τύχη δεν είμαστε; Γιατί να πληγώνουμε κάποιον μόνο και μόνο επείδη διαφέρει από εμάς; Βλέπω παιδιά, μικρά παιδιά, να μη θέλουν να πάνε σχολείο. Ακόμα κι όταν πάνε, να περιφέρονται στην αυλή του σχολείου μόνα τους ενώ οι συμμαθητές σου παίζουν λίγο πιο δίπλα. Παιδιά να κλαίνε γιατί τα κορόιδεψε ο Νίκος, η Μαρία και ο κάθε Νίκος και Μαρία. Παιδιά να τα κακομεταχειρίζονται. Μικρά παιδιά, αθώες ψυχές που έτυχε να γεννηθούν σε άλλη χώρα. Να είναι εύσωμα, κοντά ή να έχουν κάποια πάθηση. Να πιστεύουν σε άλλη θρησκεία. Γιατί πρέπει να βάζουμε ταμπέλες, να μπαίνουμε σε κατηγορίες; Πως μπορείς και κοιμάσαι όταν ένας άνθρωπος πονάει ψυχικά ή σωματικά εξαιτίας σου; Όταν ένας άνθρωπος έχει πάψει να αγαπάει τον εαυτό του συνέπεια των πράξεων ή των λέξεων σου; Θα το έκανες αυτό αν έβαζες έστω και λίγο τον εαυτό σου στη θέση του, τα παιδιά ή τα αδέρφια σου; Είναι πολύ δύσκολο να αγαπάμε πραγματικά τον άλλον και να μην τον ζηλεύουμε. Είναι για τους δυνατούς και τους θαρραλέους. Για όλες τις επόμενες φορές που το μίσος θα θέλει να σε κυριεύσει, σκέψου: ούτε καλύτερος, ούτε χειρότερος...απλά διαφορετικός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου