Τον γνωρίζεις τυχαία, τον ερωτευέσαι, δένεσαι μαζί του και τσουπ μια μέρα φεύγει και ποτέ δεν ξέρεις σε πόσες μέρες θα ξαναγυρίσει, ή ακόμα χρειάζεται να φύγεις εσύ, πολύ πιο δύσκολο. Πότε θα τον ξαναδείς; Πως μπορείς να διαχειριστείς τα εκατοντάδες χιλιόμετρα;
Όπως λέει και το τραγούδι όταν αγαπάς σε λιμάνια, σταθμούς και σε τρένα πηγαίνεις, τρέχεις και πας. Ε ναι, εισιτήρια, διαδρομές, ταξίδια, τρένα, κτελ, αεροπλάνα κι εσύ κολλημένη σε μια οθόνη του υπολογιστή να περιμένεις να τον δεις στο skype, ξοδεύοντας όλα σου τα λεπτά μέσα σε μια εβδομάδα για να τον ακούς και να τον νιώθεις κοντά σου όσο πιο πολύ μπορείς. Αγνόησες όλους εκείνους που σου έλεγαν να χωρίσετε γιατί δεν θα τα καταφέρετε κι έμεινες να αντιμετωπίζεις όλα τα προβλήματα που ήρθαν. Εδώ θα μου πεις, και ποια σχέση δεν έχει προβλήματα; Φαντάσου, όμως, να "τσακώνεστε" και να μην μπορείς μετά από λίγες ώρες να τον αγκαλιάσεις ή και το αντίστροφο για να ξεχάσετε τις "πικρές" κουβέντες που ανταλλάξατε. Εσύ, όμως, δεν τα βάζεις κάτω. Βλέπεις, είναι η πρώτη φορά που νιώθεις κάτι τόσο δυνατό και ονόμασε το όπως θες: αγάπη, έρωτα, έλξη, ενθουσιασμό. Γιατί όταν τον άλλον τον ΘΕΛΕΙΣ, και το τονίζω αυτό διότι είναι η μεγαλύτερη προϋπόθεση, αξίζει να προσπαθήσεις και να κάνεις θυσίες. Αν δεν νιώθεις κάτι τόσο μεγάλο, τζάμπα θα προσπαθήσεις, Άλλωστε, δεν αντέχουν όλοι τις σχέσεις εξ αποστάσεως. Αν, λοιπόν, τον αγαπάς σταματάς να πηγαίνεις για shopping, κάνεις οικονομία και με την πρώτη ευκαιρία αγοράζεις εισιτήρια για να βρεθείς κοντά του, έστω και για πέντε μέρες. Απολαμβάνεις μαζί του το κάθε λεπτό γιατί ξέρεις καλά πως είναι να μην τον βλέπεις, τον αγγίζεις, τον νιώθεις. Προσπαθείς να καταπίνεις τα νεύρα σου και να κάνεις υποχωρήσεις. Προσπάθεια , προσπάθεια και ξανά προσπάθεια. Να πηγαίνεις συχνά χωρίς να σκέφτεσαι το τυπικό μια εσύ, μια εγώ. Να μην παραπονιέσαι. Και το σημαντικότερο: ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ. Δεν υπάρχει περίπτωση να στεριώσει μια σχέση, ειδικά εξ αποστάσεως, χωρίς εμπιστοσύνη. Μην κάνεις τόσα πράγματα για να ζηλεύει, όπως κι αυτός το ίδιο. Να μάθεις το πρόγραμμα του άλλου και να ενταχθείς σε αυτό. Να μην γκρινιάζεις και να σκέφτεσαι τα τόσα πακέτα που σου έχει στείλει, είτε είναι σοκολατάκια, είτε ρούχα/παπούτσια κτλ . Ξέρω είναι πολύ δύσκολο, απλά ζήσε αυτό που έχεις κάνοντας σχέδια (π.χ. να πάτε μια εκδρομή όταν γυρίσει). Αυτή η γλυκιά αναμονή σας δένει πιο πολύ. Και μην ξεχνάς, όταν υπάρχει θέληση, υπάρχει και τρόπος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου